सांजगारवा....
'तिच्या' निजेला चंद्र हासरा
रजनी गुणगुणते 'त्याचे' स्वर
'तिच्या' पापणी मध्येच दिसते
ते 'त्यांचे' घर ते 'त्यांचे' घर....
लाल रुपेरी कौलारू परि,
आणि नेटके सुरेख अंगण.
रजनी गुणगुणते 'त्याचे' स्वर
'तिच्या' पापणी मध्येच दिसते
ते 'त्यांचे' घर ते 'त्यांचे' घर....
लाल रुपेरी कौलारू परि,
आणि नेटके सुरेख अंगण.
अंगणी आहे तुळस आगळी
प्राजक्ताचे सडे लांबवर...
प्राजक्ताचे सडे लांबवर...
दरवाज्यावर तोरण हलते,
रंग भिंतीचे, 'त्याचे' मीपण.
सुगंध उदबत्तीचा येता
विसरून जाते 'ती' 'तिजला' पण...
खिडकीपाशी,पडदे निळसर,
सर्व असावे मनाजोगते
'त्याचे' हास्य अन 'तिचे' लाजणे
अल्लड,अवखळ आणि निर्मळ....
यावा नेहमी 'सांजगारवा'
हरवून जावी सारी कलकल
फक्त उरावे 'दोघांमधले'
क्षणिक अंतर क्षणिक अंतर....
अल्लड,अवखळ आणि निर्मळ....
यावा नेहमी 'सांजगारवा'
हरवून जावी सारी कलकल
फक्त उरावे 'दोघांमधले'
क्षणिक अंतर क्षणिक अंतर....
यावा नेहमी 'सांजगारवा'
उत्तर द्याहटवाहरवून जावी सारी कलकल
फक्त उरावे 'दोघांमधले'
क्षणिक अंतर क्षणिक अंतर....
खूप गोड कविता आहे गं....
धन्यवाद चैताली!,तुझी दाद माझ्या कवितेला मिळाली खूप आनंद वाटला!
उत्तर द्याहटवा